| |||||||||||||
|
Rammstein powstał w 1994 r. Założyli go Richard
Bernstein, Oliver Riedel i Christoph Shneider zapraszając do współpracy Tilla
Lindemana, który miał zająć się śpiewem, a także Christiana Lorenza i
Paula Landersa. W 1995 r. wydali debiutancką płytę "Herzeleid" i od tej pory kariera zespołu potoczyła się bardzo szybko. Już długo przed nagraniem pierwszego albumu występowali z koncertami, teraz trasy nasiliły się. Grali m.in. z grupą Project Pitchfork i jako support przed Clawfinger (z którym jeszcze kilka razy będą koncertować). Na początku 1996 r. ukazał się - drugi po "Du riechts so gut" - singiel "Seeman". Niemal przez cały rok zespół dawał koncerty (m.in. support przed Clawfinger w Austrii i Szwajcarii, występy przed The Ramones, trasa po Niemczech, podczas której zespół zagrał 14 koncertów, a także występy na kilku festiwalach). Pod koniec roku 1996, grupa rozpoczęła pracę nad drugim albumem. Zatytułowano go "Sehnsucht" ("Tęsknota"). Płyta zdobyła status złotej, podobnie jak singiel "Engel", a następnie platynowej. W październiku 1997 r. wydano specjalną limitowaną wersję "Sehnsucht" - po jej rozłożeniu powstaje krzyż ze zdjęciami każdego członka grupy. Zespół znów zajął się koncertowaniem i na kolejną płytę trzeba było poczekać do połowy 1999 r. Wówczas to wydana zostaje "Live aus Berlin" - płyta z zapisem koncertu. Szczególnie wartościowa jest kaseta video bądź płyta DVD, na których w pełni ukazano show, jakie towarzyszy koncertom Rammsteina. Są to koncerty niezwykle widowiskowe, pełne efektów pirotechnicznych. Na scenie płonie dosłownie wszystko, łącznie z wokalistą. Mamy więc płonącą scenografię, płonące mikrofony, płonące pałeczki Christopha, płonący płaszcz Tilla i wiele innych. Najnowsze dzieło Rammsteina to wydany w 2001 r. album "Mutter" i jego limitowana wersja zawierająca cztery utwory wykonane na żywo ("Ich Will", "Links 2 3 4", "Sonne" i "Spieluhr"). Na tej płycie zespół kontynuuje styl, który towarzyszy mu od początku istnienia. Muzyka Rammsteina jest bardzo prosta, surowa, oparta głównie na metalicznych riffach. Jest to muzyka bardzo charakterystyczna i nie znam zespołu, o którym można by powiedzieć, że gra podobnie do Rammsteina. Ogromnym atutem jest wokal Tilla i język niemiecki, który jest bardzo "groźnym" językiem - gdyby piosenki były śpiewane po angielsku, straciłyby wiele ze swej siły. | |||||||||||||